Europees Migratie- en Asielpact treedt in werking in EU-lidstaten

Op 12 juni trad het Europese Asiel- en Migratiepact in werking. Dit is de grootste hervorming van het Europese asiel- en migratiestelsel in de afgelopen decennia.

Eerder dit jaar stemden zowel de Tweede Kamer als de Eerste Kamer in met de implementatie van dit pact, die de Nederlandse regelgeving in lijn brengt met de Europese regels. Nederland heeft er echter voor gekozen om de het Europese Pact te gebruiken om nationale regels te versterken, meer dan geëist wordt van het Pact zelf, waaronder de afschaffing van de asielvergunning voor onbepaalde tijd, en een tweestatusstelsels, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen erkende vluchtelingen en personen met subsidiaire bescherming.
De Eerste Kamercommissie voor Immigratie en Asiel heeft de Procedure Novelle Wet terugkeer en vreemdelingenbewaring besproken 

De commissie voor Immigratie & Asiel heeft eindverslag uitgebracht over de Wet terugkeer en vreemdelingenbewaring. De commissie stelt voor om het wetsvoorstel plenair te behandelen, samen met de Novelle Wet terugkeer en vreemdelingenbewaring. Op 30 juni levert de commissie schriftelijke inbreng naar aanleiding van de Novelle.

Europees Parlement stemt voor de deportatie (“terugkeer”) verordening. 

Op 17 juni heeft het Europees Parlement ingestemd met de nieuwe EU-terugkeerregels.

Onderdeel hiervan zijn de zogenoemde “terugkeerhubs” in derde landen, een overeenkomst met landen buiten de EU over het overbrengen van migranten naar zo een derde land. Het zal mogelijk zijn om migranten tegen wie een terugkeerbesluit is uitgevaardigd in detentiecentra op te sluiten in een land waar een overeenkomst mee is gesloten, wat betekent dat de migrant geen connectie met dat land hoeft te hebben. Het Meldpunt Vreemdelingendetentie maakt zich enorm veel zorgen over deze ontwikkeling. Dit zal resulteren in onmenselijke omstandigheden waarin migranten nog minder rechten zullen hebben dan al het geval is in detentiecentra op Nederlandse bodem. Migranten opsluiten in detentiecentra buiten de EU zorgt voor nog minder toezicht op de detentieomstandigheden, nog beperkter contact met de buitenwereld en nog meer onzekerheid over de duur en toekomst.

Ook zal vreemdelingendetentie tot wel 30 maanden mogelijk worden en worden digitale detectiesystemen opgezet om mensen op te sporen.