Wekelijks bezoeken wij als Meldpunt ingeslotenen. We luisteren naar hun verhalen, bespreken klachten en kijken hoe het met hen gaat. Tijdens die gesprekken horen we soms dingen waarvan onze wenkbrauwen omhoogschieten. Situaties die zo onbegrijpelijk lijken, dat we elkaar even aankijken en afvragen: is dit echt zo gebeurd?

Eén opmerking die we onlangs hoorden, bleef bijzonder hangen. Een medewerker van de DT&V vroeg aan een ingeslotene of hij zich “niet even wat netter kon kleden.”

Deze opmerking was gericht naar een oudere, slechtziende man, die naar buiten kwam in zijn badslippers,  een grijze hoodie en oude joggingsbroek.
“The next time you will have to dress up nicer,” zei de DT&V’er tegen hem.

Op het eerste gezicht lijkt dat misschien een onhandige maar onschuldige opmerking. Maar wie bekend is met de realiteit van vreemdelingendetentie, begrijpt hoe schrijnend zo’n opmerking eigenlijk is.

Wanneer iemand wordt opgepakt, op straat, in een opvanglocatie of tijdens een controle, krijgt die persoon zelden de kans om zijn of haar spullen te verzamelen. Meestal dragen zij enkel de kleding waarin ze zijn aangehouden. Geen extra set, geen persoonlijke spullen, geen mogelijkheid om kleding mee te nemen om zich “netter” te presenteren.

Een kleine opmerking kan zoveel zeggen over de machtsdynamiek in detentie. Over hoe gemakkelijk de menselijkheid en waardigheid van een ander wordt vergeten, vooral wanneer die persoon afhankelijk, kwetsbaar of onzichtbaar is gemaakt.

Als Meldpunt blijven wij daarom aanwezig. Om te luisteren. Om verhalen te delen. En om te herinneren dat waardigheid geen privilege is, maar een recht.