Ik werd gebeld door mijn vriend met de mededeling dat de politie hem had opgehaald. Ik geloofde niet wat ik hoorde, ik dacht dat het een grap was, dus ik vroeg hem: “Je bent toch niet gearresteerd hè?” “Weet ik niet,” antwoordde hij. Ik hoorde de verwarring, angst en stress in zijn stem. De politie nam de telefoon over en vertelde wat er ging gebeuren. Mijn vriend zou naar een detentiecentrum worden gebracht. Ik vroeg de politieagent of dat een gevangenis was. Hakkelend zei de agent dat mijn vriend inderdaad opgesloten werd, maar daar niet voor straf zou zitten. Mijn vriend, de liefde van mijn leven, ineens achter slot en grendel. Zijn vrijheid, onze dates, appjes, videobellen: alles viel weg.

Ik wilde op bezoek. Niet meer een simpele “Tot morgen, schat!”, maar nu moest mijn vriend mijn naam en geboortedatum invoeren in het systeem, voordat ik hem mocht bezoeken. Toen ik daar kwam, brak mijn hart alleen nog maar meer. Een koud gebouw, sprekend een gevangenis. Ik mocht mijn vriend tijdens het bezoek niet aanraken, met uitzondering van ‘een korte knuffel’ bij binnenkomst en vertrek, zoals daar op het papier stond. Daarna mocht er niet over de scheidingswand geleund worden. “Hij zit hier niet voor straf,” zei de agent, maar ik zou niet weten hoe ik dit anders zou noemen. Ik was blij om hem te zien, maar de situatie en de regels maakten me verdrietig en boos. Mijn vriend keek beschaamd in mijn ogen: “Ik beloof je, ik ben geen crimineel.” Ik wilde hem vasthouden, hem met een kus zeggen dat ik dat weet en dat ik dat ook nooit gedacht heb, maar dat mocht niet. Fysiek contact was tijdens bezoek immers verboden. Alleen mijn woorden kwamen over de scheidingswand tussen ons.

Hij zit opgesloten, maar ik voel me als partner ook gestraft. Mensen snappen vaak niet wat zoiets met iemand doet. Loop jij hier, als naaste van iemand in de vreemdelingendetentie, ook tegenaan? Neem dan contact op met het Meldpunt Vreemdelingendetentie via +31 70 221 17 67 of info@meldpuntvreemdelingendetentie.nl. Zij kunnen ons met elkaar in contact brengen, zodat we elkaar kunnen steunen in wat we meemaken. Want ook als je geliefde wordt opgesloten, hoef je er als naaste niet alleen voor te staan.